ขอบคุณมากจ้าสาวน้อย มิสยูเน้อ พี่อยู่กทม.จ้า ทำงานที่นี่อยู่บ้านพี่ตูน กะจะให้เชอร์รี่เข้าเตรียมอนุบาลที่นี่แหละ อยู่เพื่ออนาคตของลูกจ้า

Thank you mak mak krab

เข้าใจเพื่อนนิว

ถามเรื่องนี้กะเพื่อนนิว ไม่ผิดหวังจิงๆๆๆ เดี๋ยวไปเช็คดู ค่ายกาวิลละ กะ Riverside อ่ะนะ เราชอบRiverside ความหลังกะอีต้นเยอะมั่กที่นั้น อิอิอิ

เฮ้ย เพื่อนชีวิตเป็นไงบ้าง มกรานี่จะพาเพื่อนไปเชียงใหม่อ่ะแนะนำที่ drink&dance หน่อยดิ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ...โบค่ะ

เเวะมาเม้น คนงาน

งามหลายเเต้หล้า


ฝันดีเน้อ

ไม่น่าเชื่อว่า วันเวลาจะผ่านไปเร็วแบบนี้เนอะ มีลูกจะขวบอยู่แล้วอ่ะ

อย่าอิจฉาเลย มันก็เเนวใครเเนวมันเเหละ

แต่เป็นเจ้านายตัวเอง ดีเป็นบางอย่าง เสียเป็นบางเรื่อง

แต่สบายใจกว่าเยอะ ก็เท่านั้น ขยันก็ได้เงิน ขี้เกียจก็ไม่ได้

ยังไงก็สู้ๆๆก็เเล้ววัน


555

แว๊ก มีรูปครั้งยังเก่าก่อน เอามาจากไหนเนี่ย เก่ามากกกกกก ดูเหมือนหลายสิบปีมาแล้วอ่ะ 55555555 รับตัวเองม่ายด้ายยยย

ขอบคุณค่าาาาาาาาา แต่ซนสุดยอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เลยนะจะบอกให้ อิอิ

กำลังเข้าช่วงฤดูผลัดใบเหรอ


งานเป็นไงบ้าง


สบายดีไหม


น้องๆๆเป็นไงกันบ้างน ะ ยังอยู่ครบไหม


อย่าให้ผลัดใบมากนะ

มันก็เครียดกันคนละอย่างอ่ะนิว
แต่เครียดแบบเจ้าของกิจการมันเครียดกว่านะ
ไหนจะค่าใช้จ่ายที่ร้าน,ที่บ้าน ทุกอย่างเลยอ่ะ
เป็นลูกจ้าง เวลาทำงานก็อาจจะเครียดบ้าง แต่พอเลิกงานเราก็โยนความเครียดไว้ที่ทำงาน กลับบ้านก็พักผ่อน แต่นี่มันเครียดอยู่ตลอดเวลาเลยอ่ะ สงสัยจะตีนกาขึ้น หน้าแก่แน่ ๆ เลย ฮือๅ

อย่าเพิ่งเบื่อนะ

รูปนี้ถ่ายตอนปี1


อิอิ




แอ๊บอ่อนหัด

Hi-so สิจ๊ะ

ตุ๊กตาหน้าตาน่ารักน๊า หนูนิวเป้นไง สบายดีไหม๊คะ ดูแลตัวเองเน้อ

ไม่ขายpattern ขายสำเร็จย่ะ

ขอบคุณค่ามากๆนะคะ....

คืนวันนั้น...
ผมกับยายนั่งคุยกันริมระเบียงถึงเรื่องในอดีต
วัยเพียง 15 ปี
ทำให้ผมนั่งฟังยายเล่าได้ไม่นาน
สักพักผมก็ยุกยิกอยากจะไปเล่นกับเพื่อน
ยายคว้ามือผมไว้
มือเหี่ยวย่นน่ากลัวเหมือนหนังตายซาก
สายตายายดุดัน แต่เหม่อลอย
มองหน้าผม เหมือนไม่ได้มอง
ผมนั่งข้างยายอย่างหวาดกลัวในกิริยา
แล้วฟังเรื่องเล่าจากปากยาย
ยายเล่าว่า...
สมัยก่อนเมื่อผู้ใหญ่ในบ้านตาย
ผู้ใหญ่จะนำมะพร้าว ฝรั่ง มะม่วงในสวน มาบนเจ้าที่
ไม่ให้ผู้ตายมารับตัวเด็กๆในบ้านไปอยู่ด้วย
ยายถามผมว่า...
ถ้ายายตายไปแล้วกลับมารับผม
ให้ไปอยู่ใน โลกอีกโลกด้วย
ผมจะไปกับแกไหม ?
ผมหัวเราะในความงมงาย
คนแก่ก็อย่างนี้
พยักหน้าเสียหน่อยไม่ให้แกน้อยใจ
แล้วผมก็รีบเดินไปเล่นกับเพื่อน
ยายหัวเราะอยู่คนเดียวเกือบครึ่งชั่วโมง...
อีก 7 วันต่อ มาแกก็เสียชีวิตแบบประหลาด
กลางดึกคืนสุดท้าย
ยายลุกพรวดพราดขึ้นมาจากเสื่อที่ปูนอน
ปากตะโกนเสียงแหบว่า...
ไม่เอา ฉันไม่ไป ไม่เอา ฉันไม่ไป ไม่เอา ฉันไม่ไป
แล้วก็หวีดร้องเหมือนปีศาจ
ทำให้พ่อกับแม่ของผมตกใจ
ต้องรีบจุดตะเกียงเป็นการใหญ่
บ้านริมน้ำของเราใช้ตะเกียงเป็นดวงไฟ
และใช้ยากันยุงแบบจุดม้วนเพื่อไล่ยุง
หลังจากห่มผ้าให้ยายแล้ว
ผมก็นอนอยู่ข้าง ๆ
ตัวแกสั่นกุกกัก
ลองหันไปดู
ตาแกลืมโพลง
น้ำหมากไหลย้อยออกมาจากปากตอนนอน
ตัวเย็นชืด
ทดสอบหยิกไปที่หลังมือ
ยายก็ไม่ตอบสนอง
ทุกคนรีบมาดูอาการ
แล้วลงความเห็นว่ายายจากพวกเราไปแล้ว
หลังคืนสวดศพ 3 วัน
ผมนอนบนเสื่อกับพื้นกระดาน
ลมแม่น้ำพัดตีเข้าบ้าน เย็นสบาย
กลุ่มดาวส่องประกายระยิบระยับ
แว่วเสียงไม้กระดานลั่นเหมือนมีคนเดิน
น้ำหนักมือกดลงบนหน้าอกผมขณะนอนหงาย
เสียงแหบแห้งของยายถามผมช้าๆ
' ไปอยู่กับยายนะลูกเอ๊ย....'
ร่างเกร็งแข็งพยายามยกมือมาพนมกลางอก
' ไปอยู่กับยายนะลูกเอ๊ย....'
เสียงแหบโหยดังแผ่วซ้ำมาอีกครั้ง
ผมน้ำตาไหลอาบแก้ม
ริมฝีปากหมุบหมิบสวดคาถานะโมสามจบ
กระท่อนกระแท่นเต็มที
เพราะความหวาดกลัวแล่นขึ้นสมอง
น้ำหนักทับบนหน้าอกหนักขึ้นทุกทีที่สวดมนต์จบคาบ
น้ำหนักยายคงไม่เกิน45 กิโล
แต่ที่ทาบทับบนหน้าอกตอนนี้
ก็น่าจะปาเข้าไป 60 กิโลแล้ว
กระดูกกับปอดตรงทรวงอกถูกบดทับจนรวดร้าว
ผมขอร้องยายว่า...
' อย่าเอาผมไปเลย
ให้เวลาอีกนิด
รอให้ผมสนุกกับเพื่อนฝูงจนเต็มคราบก่อนค่อยกลับมารับ'
เสียงยายหัวเราะข้างหู
ผมขนลุกซู่ทั่วตัว
กลิ่นน้ำหมากคละคลุ้งจนเสียวสันหลัง
แล้วน้ำหนักที่อัดแน่นลงบนทรวงอกก็ค่อยถ่ายออกทีละน้อยยายหัวเราะ
หมายถึงว่าตกลง...
เวลาผ่านไปสองปี
การเล่นกับเพื่อนคงลดน้อยลง
หันไปอ่านหนังสือมากขึ้นเพื่อพัฒนาผลการเรียน
ผมลืมเรื่องยายไปเสียสนิท
มาเมื่อคืนวาน ผมปิดไฟนอน
หลับตาสวดมนต์สามคาบ
แล้วแผ่ส่วนกุศลให้ผู้ล่วงลับ
พอลืมตามองเพดาน
ในห้องมืด...
หางตาผมก็มองเห็นยายนั่งอยู่ข้างๆ
' ไปอยู่กับยายนะลูกเอ๊ย....'
เสียงแหบโหยดังแผ่วซ้ำกับเมื่อครั้งอดีต
ผมแทบเป็นบ้า
ร่างยายเต็มไปด้วยน้ำเลือดน้ำหนอง
ดวงตาหลุดหายไปหนึ่งข้าง
น้ำหมากกับเศษฟันหักร่วงหยดแหมะ ๆ
เปรอะที่นอนเต็มไปหมด
กลิ่นเหม็นของผีตายซากอบอวลเต็มห้อง
คราวนี้ยายเอาจริงแน่
' ผมไม่ไปกับยายหรอก'
ผมส่ายหัว
มือประกบพนมไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์
ยายนั่งนิ่ง
ตาข้างที่ยังเหลืออยู่มองผมอย่างรวดร้าวเจ็บช้ำ
ไม่มีเสียงหัวเราะจากปากแก
เพียงเสี้ยววินาทีแกปราดขึ้นมานั่งทับอกผมบนเตียง
มือเหี่ยวงุ้มบีบคอ
และพยายามล้วงเข้าไปในปากผม
เรี่ยวแรงเหมือนผีสิง
ผมแทบสู้แกไม่ไหว
' ยายเอาคนอื่นไปแทนได้ไหม?
เอาเพื่อนผมไปแทนได้ไหม?'
ผมเอ่ยถามทางดวงจิต
'.....................'
แกนิ่งเงียบ
' ยายเอาตัวเพื่อนผมที่เข้ามาอ่านเมล์นี้ไปนะ
ถ้าอ่านแล้วไม่ตอบเมล์ผมหรือไม่ส่งต่อ
ตอนกลางคืนเค้านอนหลับ
ยายเข้าไปล้วงปากกินเครื่องใน
กินวิญญาณเค้าเลยนะยาย..'
เสียงยายก้มลงมาหัวเราะริมหูผม...
ยาวและนาน
เหมือนกับว่าสะใจ
ในข้อเสนอ ก่อนจะหายตัวไป...

ส่งต่อไปให้อีก 20 คนด้วยนะ
บรื๋ออออออออ '''''''''''''''

โทรไปหาวันนั้นคิดถึงเฉยๆ ไม่ได้ไปไหนหรอกคร๊าบ

ไม่เจอกันนานเลยก็อยากคุยด้วยซะหน่อย

สบายดป่ะคร้าบช่วงนี้

มีน้องละยัง